banner watdoenwij

Wat doen wij Zending

luisteren route vragen

zendingsmiddagDe gezamenlijke Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland dragen bij aan zendingswerk in Indonesië, Zuid-Afrika, Botswana, Mozambique, Burundi, Thailand en Siberië.
Onze gemeente steunt specifiek de verkondiging van het evangelie in Isaan, Thailand. Isaan ligt in het armste deel van Thailand. Jaarlijks zamelen wij via collectes en bijzondere acties geld in om dit project te ondersteunen. De zendingswerkers zijn Wilke en Marlies den Hertog. Zij zijn namens het landelijk kerkverband door de gemeente van Rozenburg uitgezonden.
Meer informatie vindt u op de website van het landelijk Dienstenbureau van de Christelijke Gereformeerde Kerken. Als u links in de navigatie op Zending klikt, kan u daaronder op Zendingsgebieden klikken, die getoond worden. Klikt u op Thailand, dan wordt rechts ook het project Gemeenteopbouwwerk getoond, in Isaan.

 

Ontvangen zendingsberichten

februari .2015

Ook nu de fam. Van Eeken terug is in Nederland gaat het werk in Isaan gewoon door. Ook blijven Jan en José van Eeken beschikbaar om presentaties over het werk in Thailand te geven, bijvoorbeeld ook over onze nieuwe werkers Wilke en Marlies den Hertog. Inmiddels zijn. Wilke den Hertog met zijn vrouw en kinderen in Thailand om de taal te leren en daarna aan het werk te gaan. Zij gaan zich dan in een andere plaats vestigen, om zo weer een nieuwe gemeente te gaan stichten.

maart 2015

Sawatdii Khrap/Kha

Wat hierboven staat is Thai. Ds. Wilke den Hertog (met zijn gezin in oktober 2014 naar Thailand vertrokken voor zendingswerk in Isaan) schrijft: Zo worden wij hier elke dag begroet en zo begroeten wij de mensen hier. U ziet, ons Thai is al duidelijk gevorderd. Ook (onze kinderen) Lizette en Matthias kunnen nu al zo groeten en dat vinden ze erg leuk, vooral met handbeweging. Gelukkig gaat de taal ook echt vooruit! We (Marlies en ik) hebben inmiddels allebei onze eerste check achter de rug en dat geeft best wel een fijn gevoel dat je weer wat verder bent. Om ons heen vangen we nu niet alleen maar klanken op, maar hier en daar herkennen we wat woorden en soms een hele zin! Verder zijn we de laatste dagen erg druk geweest met alle geregel rond onze visa. We zijn hier gekomen met toeristenvisa en die konden we gelukkig zonder problemen verlengen met dertig dagen, maar daarna moeten we echt het land uit. Nu was het wel even spannend of we dan al het juiste visum kunnen krijgen om hier te kunnen werken of dat we een ander soort visum moeten aanvragen en dan later weer het land uit zouden moeten. Erg bijzonder was het, dat we vorige week tijdens een ‘fellowshipgroup’ (laten we zeggen een soort Bijbelstudie/gebedskring, waarbij we ingedeeld zijn) de vraag kregen waar we specifiek voor konden bidden. Wij gaven aan dat het erg fijn zou zijn als de juiste visa op tijd klaar zouden zijn, zodat we die kunnen ophalen, maar erg waarschijnlijk leek dat niet (het duurt vaak maanden). We begonnen rond half vijf; een kwartiertje later werd onze wens genoemd. Toen we die avond terugkwamen, zagen we dat we om 16:50 uur een e‐mail gekregen hadden van het kantoor in Bangkok, dat de juiste visa klaar zijn en we die kunnen halen als we binnenkort het land uit moeten.

april 2015

Taalstudie in Thailand

In een nieuwsbrief vertelde ds. Wilke den Hertog eind maart hoe de taalstudie waarmee hij en zijn vrouw Marlies in de Thaise stad Lopburi bezig zijn eruit ziet: ‘Van dinsdag tot en met zaterdag (onze werkweek) gaat om 6:20 uur onze wekker af en begint alles wat een gezin moet doen voor we de deur achter ons kunnen dichttrekken. Zo rond 7:30 uur rijden we weg op de fiets, met Matthias en Lizette achterop, om hen bij de kinderopvang van OMF te brengen. De kinderen zijn daar van 7:45 tot 12:15 uur. De uren dat Lizette en Matthias weg zijn, hebben wij de tijd om op de taalschool (LLC) bezig te zijn met de studie. We hebben per dag elk twee uren privéles met een Thaise leraar, waarbij Marlies die twee uren in de ochtend heeft en Wilke één in de ochtend en één in de middag.
Naast deze twee lesuren besteden we verder onze tijd met woorden leren (zo’n 25 a 30 nieuwe woorden per dag, dus zo’n 125 woorden per week). Gemiddeld zijn we zo’n 6 uur per dag bezig met de taal‐/cultuurstudie. Naast dit leren hebben we namelijk ook verschillende opdrachten waarbij we Thaise mensen vragen moeten stellen. Zo oefenen we niet alleen het spreken in Thai, maar leren we ook verschillende culturele en praktische zaken van Thailand kennen.’

juli 2015

สวัสดีครับ / ค่ะ Sawatdii Khrap/Kha

Wilke en Marlies den Hertog bereiden zich in Thailand voor op hun zendingswerk in Isaan, in het noordoosten van het land. Ze zijn druk met hun taalstudie bezig. En enthousiast over de eerste resultaten! Vandaar dat ze schrijven: ‘Ja echt waar dit kunnen we nu lezen en daar zijn we best blij mee! Het is grappig want we wanen ons weer terug in klas 1 (zo heette het toen nog) met schriftje en al om mooi te leren schrijven. We zijn dus weer terug bij het oude hakken‐en‐plakken en we hopen dat we binnen een paar maanden op gewone snelheid kunnen lezen in het Thai. Om nog iets meer over het Thaise alfabet te vertellen: het heeft zo’n 40 medeklinkers, zo’n 20 verschillende klinkertekens en dan nog een aantal toonmarkeringen (gaat je stem omhoog, omlaag, eerst omhoog en dan omlaag of eerst omlaag en dan omhoog of blijft je stem neutraal?). Zoals u al wel begrepen hebt, ligt onze prioriteit deze eerste twaalf maanden uitsluitend bij het leren van de taal want zonder de taal te beheersen, valt er weinig te dienen in Thailand. Toch is het natuurlijk broodnodig om straks aan het werk te kunnen gaan en zo leren we langzaam ook onze eerste woorden uit het Evangelie in het Thai (Jezus, God, heilig, enzovoorts). Als het goed is, kunnen we over een jaar op een simpele manier mensen iets vanuit het evangelie vertellen. Voordat we het echt goed kunnen, zijn we zeker nog wel twee jaar verder, maar na een jaar kunnen we dus al wel aan het werk (we zullen dan ten dele taalstudie doen en ten dele werken). Elke week is zo weer een beetje dichter bij dat doel …’

Familie van Eeken

De plaats Emmen heeft er een attractie bij. Op zaterdag 27 juni opent José van Eeken daar haar eigen zaak: By J Bloemen en Craft Café. Na veel denkwerk en een lange periode van voorbereidingen is dit de manier waarop José en haar man Jan hopen een nieuw bestaan te kunnen opbouwen, nadat zij hun zendingswerk in Isaan (Thailand) door de ziekte van Jan moesten beëindigen. José heeft ‘haar papieren’ voor een bloemenwinkel, maar wilde tegen de achtergrond van het werk dat zij zo lang samen met Jan gedaan heeft graag meer. Vandaar dat de formule van de winkel ruimer is dan alleen de verkoop van bloemen. Er is ook gelegenheid om iets met bloemen te maken – en José benut de langere tijd dat iemand in de winkel bezig is dan graag om een gesprek te beginnen, zo mogelijk vanuit het Evangelie. Een nieuwe vorm van zendingswerk dus. De winkel is gevestigd in het hart van Emmen en kan aan niemand ontgaan die de plaats bezoekt: Hoofdstraat 19.